در حاشیه   بدون عنوان Non Title<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                      شاید سکوت و تنها سکوت، بتواند مرهمی بر غم یک­ساله مردم بم باشد.

چراکه در این یک­سال فقط حرف بود و حرف!  

 

 

/ 3 نظر / 6 بازدید
hosein

سلام به ما هم سر بزن

حسام

سلام در مورد بم نمی دونم چی بگم....هر چی بگم باز هم همون حرفيه که خودت بهش اشاره کردی...غرض از مزاحمت.....به طور اتفاقی وبلاگت رو ديدم...عنوانش برام جالب بود...فيلمنامه می نويسم و حساسيت زيادی تو انتخاب صحنه ای دارم که رويداد در آن می گذره....معماری صحنه و حسی که منتقل می کنه برام خيلی مهمه....قبل از نوشتن فيلمنامه حتماً بايد از مکانهای واقعی که می تونه بهم کمک کنه ديدن کنم....اگر حالش رو داشتی سری به وبلاگم بزن و يادداشت 2 دی رو بخون...متوجه منظورم می شی....

حسام

...در يادداشت جمعه 9 مرداد گفته بودی در شهرها تعداد زيادی فضاهای خالی حاشيه ای يافت می شن که می تونن محل اجرای رويداد نمايشی باشن....اين دغدغه ای که در هنگام نوشتن فيلمنامه دارم....يعنی دوست دارم از امکاناتی که مکان وقوع رويداد در اختيارم می ذاره حداکثر استفاده دراماتيک رو ببرم...يعنی همون چيزی که خودت در يادداشت 10 مهر گفتی....استفاده از برايند نيروهای متقابلی که در حرکت، زمان، فضا و نور مستتر هستند البته تا آنجايی که به فيلمنامه نويسی مربوط می شه....می دونم که تبريز زندگی می کنی... اما می خواستم بدونم آيا منابعی وجود داره که به عنوان مثال بتونه شهر تهران رو به اين شکل برام معرفی کنه؟!