درگذشت یک دوست و هم‌دانشکده‌ای عزیز

با نهایت تاسف و تاثر، محمدتقی صفری، دوست و هم‌دانشکده‌ای عزیزمان، دیروز در یک سانحه رانندگی، دار فانی را وداع گفت. او از دانش‌آموختگان خلاق و خوش‌فکر دانشگاه آزاد تبریز (ورودی ٧٢) بود و در برگزاری سومین کنگره دانشجویان معماری و شهرسازی کشور در سال 1380 در تبریز، نقش به‌سزایی داشت.

مهندس صفری در فعالیت حرفه‌ای خویش، خط و بینش فکری خاصی، کاملا متمایز از جریان غالب معماری بازار، را دنبال می‌کرد که این نگاه ویژه او به معماری در پروژه‌های متفاوتی که در این سال‌ها از خود برجای گذاشت، به خوبی هویداست. او علی‌رغم شایستگی‌های بسیار، هرگز وارد وادی پریشان و وسوسه‌انگیز آموزش معماری نشد و این عرصه را به عالمان بی‌عملی وانهاد که جسارت‌شان در طرح ادعا‌های بی‌پشتوانه، آدمی را شگفت‌زده می‌کند.

روحش شاد و یادش گرامی.

/ 7 نظر / 13 بازدید

او جسور زیست و جسور با زمین خاکی وداع کرد. درگذشتش خسران بزرگی برای جامعه معماری است و خشمی عظیم را در وجود آدمی بر می انگیزد، چرا که او بیش از اینها در چنته داشت... یاد و نام اش گرامی است و گرامی تر باد

طاهر ساداتی

آوای باد انگار، آوای خشکسالی است/بگذار تا بگویم، تقدیر لاابالی است/باید که عشق ورزید، باید که مهربان بود/زیرا که زنده ماندن، هر لحظه احتمالی است

طاهر ساداتی

او بسیار مهربان بود...

حامد

روحش شاد

mahya

انا لالله و انا الیه راجعون دایش بیامرزد

jza

سلام اولا وفات این معمار عزیز رو به جامعه معماری کشورمون تسلیت میگم ثانیا از اینکه آموزگاران معماری رو مورد لطف خودتون قرار دادین گله دارم چرا که هیچ کدوم از اساتید من از عرصه عمل به دور نبودن و بور من بر این هستش که هرگز نباید اهل عمل عرصه آموزش رو ترک کنن چرا که آموخته های اونها راهی رفته هستش که پیمودن دوباره اون برای هنرجوها باعث درجا زدن جامعه معماری میشه با تشکر