دو ویلا از پویا خزائلی پارسا و نظرات داوران جایزه معمار

دو ویلا از پویا خزائلی پارسا و نظرات داوران جایزه معمار

ویلای شماره 2، مازندران؛ رتبه دوم جایزه معمار 85
پویا خزائلی پارسا

pouya-khazaeli-parsa-villa-2

 ویلای شماره 2

pouya-khazaeli-parsa-villa-2

فضای داخلی ویلا

pouya-khazaeli-parsa-villa-2

پشت بام ویلا


چکیده نظرات داوران (دوماهنامه معمار40، آذر و دی 85، ص14)


فیروز فیروز: این پروژه انتخاب اول من است چرا که چند مساله اصلی معماری ما را مطرح می کند: حیاط مرکزی، برخورد خیابان و ماشین با بنا که به نظرم بسیار خوب حل شده و سوم نحوه استفاده از سقف به عنوان فضایی کاربردی که دلیل عمده آن این بوده که ساختمان دید به دریا را لازم داشته و طرح توانسته این دید را از بام تامین کند. 

بهرام شکوهیان: با نوآوری و مسئله سقف و دید به دریا موافقم. ممکن است است خانه جذابی باشد ولی به نظر من خانه راحتی نیست. هرچند نوآوری آن قابل تقدیر است.

نگار حکیم: من هم نکاتی را که آقای فیروز اشاره کردند قبول دارم و فکر می کنم با حیاط مرکزی به شیوه ای کار کرده که ساختمان در عین اینکه می تواند متعلق به هر جای دنیا باشد عنصری ایرانی هم در خود دارد.

فرامرز شریفی: به نظرم ایده خوبی دارد و توانسته دید به دریا را تامین کند.

حسین شیخ زین الدین: به نظر می رسد طراح دو ایده متفاوت در ذهن داشته اما فرصت آنکه این دو را به خوبی باهم ترکیب کند و راه حل مناسبی برای تبدیل ایده به فرم پیدا کند نداشته است.

 

ویلای درویش آباد، مازندران؛ فینالیست جایزه معمار 89
پویا خزائلی پارسا

pouya-khazaeli-parsa-villa-darvishabad

ویلای درویش آباد

pouya-khazaeli-parsa-villa-darvishabad

فضای داخلی ویلا

pouya-khazaeli-parsa-villa-darvishabad

پشت بام ویلا


چکیده نظرات داوران (دوماهنامه معمار64، آذر و دی 89، ص28-29)

نسرین سراجی: فیلم و نحوه ارائه پروژه خیلی شاعرانه است، البته شاعرانه بودن به خودی خود دلیل بر خوبی نیست. این طراح کسی است که می داند چگونه از زبان ایزم های معماری استفاده کند. به نظر من با آنکه پروژه شاعرانه ارائه شده، ولی از آن فراتر رفته و از لحاظ سازه ای هم جالب است.

نادر تهرانی: فیلم حال و هوای سینمای معاصر ایرانی را دارد؛ استفاده زیاد از سمبولیزم و بازی با احساسات. و این چیزی است که من در مورد سینمای معاصر ایران نمی پسندم. تازه شاعرانه بودن به شکل بر نمی گردد. ممکن است در ظاهر شاعرانه باشد ولی در مضمون نباشد. 
در هر بخش وقتی به جایی می رسد که یکی از المان های معماری نوآوری کند، نتیحه چیزی ضعیف¬تر از نمونه های قدیمی تر از آب در می آید.

مژگان حریری: چیزی که در این پروژه برای من جذاب است سفیدی یا جعبه وار بودن آن نیست، بلکه جابه جا کردن حیاط مرکزی ایرانی و قرار دادن آن روی بام است.

گیسو حریری: مشکل من با این پروژه این است که انگار طراح می خواسته در نقشه ها پلان ساختمان آزاد باشد، ولی جانمایی نورگیر و ستون در مرکز، فضا را مسدود کرده. به نظرم راه حل های دیگری برای ایجاد نورگیر وجود دارد تا فضا به گوشه ها مسدود نشود. مطمئن نیستم که فضاهای داخلی آزاد باشند ولی مقطع ساختمان بسیار زیباست. 

هادی تهرانی: به نظر من یک اثر هنری است. یک ساختمان برای یک شخص خاص است. اما فضای بام سوال برانگیز است. آیا برای پنهان شدن است یا برای ایجاد دید به داخل ساختمان؟
_________
منبع تصاویر و اطلاعات بیشتر در خصوص این دو پروژه:

http://www.domusweb.it/en/architecture/corbu-in-iran/

http://www.domusweb.it/en/architecture/pouya-khazaeli-parsa-a-villa-in-iran/

/ 5 نظر / 101 بازدید
نگار نثار نوبری

با عرض سلام و خسته نباشید به نظر من کاش فقط به نظرات داوران مجله معمار بسنده نمی کردید و خودتان نیز بحثی در این باب باز می کردید با تشکر

یک دوست

طرح 85چندین گام از طرح 89 جلوتر است.اگر فرض کنیم طراح هر دو کار یکنفر است باید نتیجه گرفت هر دو کار تجربی و حاصل اتفاقات طراحی است نه تئوریک و حاصل طراحی روشمند.

ب ه ی

1- با یک دوست موافقم. 2- اصولا اینکه فضای بام حیاط مرکزی است جای ایراد دارد چرا که حیاط مرکزی صرف نظر از محل قرار گیری (بگذریم که وجه تسمیه خود حاکی از مختصات است) وجوه دیگری هم دارد که در این بام نیست. 3- نادر تهرانی حرف خوبی زده کلا. 4. در کل برای دفتر کار مناسب تر است تا خانه و اگر دقت کنید اون کولر گازی لکه ننگی است برای یک طرح که با این همه مباحث انرزی و باز بودن دست طراح باز هم قرار است برای سرمایش و گرمایش برق خدا تومنی در این مقیاس استفاده شود. ای کاش مقولات زیست محیطی هم در طراحی ها رعایت شود. واقعا درک نمی کنم که وقتی ایران رادیاتور را وسط فضا قرار دهیم آیا در حال خدمت به جنبه ای از معماری هستیم یا این تریپ شبه روشنفکری معمارانه است؟! یک نکته در مورد طرح 85، انگار فضا ها برای اتصال راه پله هاست تا برعکس واینکه فرهنگ قالب همسایگی و محرمیت بسیاری از فضا ها را بی فایده و بی استفاده می کند، برای ایران طراحی نشده انگار. در انتها جعفر عزیز لینک های انتهای متن که هایپر نشده اند و طبق سنت دوستان تبریزی قابلیت کپی و پیست را هم حذف کرده اید (حتما تا کسی مطلبتان را کپی نکند!) و در نتیجه غیر قابل استفاده اند.

مازیار

با سلام بنظرم صرف نظر از نقدهای وارده , پیامی که برای دانشجویان معماری این بنا دارد آن هست که برای ابتکار در هر پروژه وبا هر بضاعت مالی کارفرما جایی برای ابتکار هست .

مازیار

با سلام بنظرم صرف نظر از نقدهای وارده , پیامی که برای دانشجویان معماری این بنا دارد آن هست که برای ابتکار در هر پروژه وبا هر بضاعت مالی کارفرما جایی برای ابتکار هست .