شهرها و آرزو 1

در مورد شهر دوروتئا (Dorotea) به دو گونه می‌توان سخن گفت: یکی اینکه بگوییم شهری است با چهار برج آلومینیومی در کنار هفت دروازه، با پلی متحرک در مقابل هر دروازه بر روی خندقی که آب آن به چهار نهر سبزفام می‌ریزد، از سراسر شهر می‌گذرد و آن را به نه محله تقسیم می‌کند. هر محله سیصد خانه و هفتصد دودکش دارد و از آنجا که دختران دم‌بخت یک محله با جوانان محله دیگر ازدواج می‌کنند، اقوام آنها محصولاتی را که فقط خود در اختیار دارند، با یکدیگر معاوضه می‌‌کنند مانند نارنج‌ها، ماهی‌های خاویار، اسطرلاب‌ها، لعل‌ها و یاقوت‌های بنفش و ارغوانی؛ و بر اساس این داده‌ها می‌توان محاسبات لازم را انجام داد تا تمام آنچه در گذشته، حال و آینده از شهر انتشار می‌رود را تخمین زد.

دوم اینکه به قول شتربانی که مرا آنجا برد می‌توان گفت: در عنفوان جوانی، یک روز صبح زود به آنجا رسیدم. جمعیت زیادی را دیدم که شتابان از کوچه‌ها به سوی بازار می‌رفتند؛ زنان، دندان‌های سفید و زیبا داشتند و مستقیم در چشم نگاه می‌کردند. سه سرباز، روی سکویی قره‌نی می‌نواختند و در اطراف، چرخ‌ها می‌چرخیدند و پارچه‌های اعلان‌های رنگی در باد موج می‌زدند. پیش از آن، جز کویر و جاده‌های کاروان‌رو چیز دیگری ندیده بودم. آن روز صبح، در دوروتئا فهمیدم که چیزی از زندگی نیست که در انتظارم نباشد. از آن به بعد و با گذشت سالیان دراز، بارها چشمانم به پهنه‌های کویر و گستره جاده‌های کاروان‌رو برگشت اما اکنون می‌دانم که از راه‌های بی‌شماری که آن روز صبح در دوروتئا در مقابلم قرار گرفتند، این فقط یکی از آنها بود.

 Cities and desire 1

There are two ways of describing the city of Dorothea: you can say that four aluminium towers rise from its walls flanking seven gates with spring-operated drawbridges that span the moat whose water feeds four green canals which cross the city, dividing it into nine quarters, each with three hundred houses and seven hundred chimneys. And bearing in mind that the nubile girls of each quarter marry youths of other quarters and their parents exchange the goods that each family holds in monopoly--bergamot, sturgeon roe, astrolabes, amethysts--you can then work from these facts until you learn everything you wish about the city in the past, present, and future. Or else you can say, like the camel-driver who took me there: 'I arrived here in my first youth, one morning, many people were hurrying along the streets towards the market, the women had fine teeth and looked you straight in the eye, three soldiers on a platform played the trumpet, and all around wheels turned and coloured banners fluttered in the wind. Before then I had known only the desert and the caravan routes. In the years that followed, my eyes returned to contemplate the desert expanses and the caravan routes; but now I know this path is only one of the many that opened before me on that morning in Dorothea.'

 ـــــــــــــــــ

برگرفته از شهرهای ناپیدا، نوشته ایتالو کالوینو، ترجمه بهمن رئیسی، انتشارات کتاب خورشید